Να ήταν όλα τα όνειρα διαυγή!

Κοιτάζω τις φωτογραφίες που στέλνει η ομάδα από την Αφρική. Βλέπω στην πρώτη έξι απ’ τους ποδηλάτες του Spin the wheel να ξεχωρίζουν απ’ το πλήθος λόγω της άσπρης ποδηλατικής μπλούζας που φορούν. 

Έχουν σταθεί σε ψηλό σκαλί απέναντι απ’ τους Μαλαουιανούς μαθητές, όλοι χαμογελαστοί, τραγουδούν κουνώντας τα χέρια ψηλά και χαιρετούν το πλήθος των παιδιών. 

Δεν έχω την τύχη να βιώνω τα υπέροχα συναισθήματα που αυτή η εμπειρία τους προσφέρει, όμως μπορώ να τους δω σαν ιδιαίτερους ανθρώπους οι οποίοι έχουν ταξιδέψει ως εκεί για να προσφέρουν. Σαν από μηχανής μικροί θεοί γι’ αυτά τα παιδιά που φοιτούν στο σχολείο αυτής της χώρας χωρίς την απαραίτητη γραφική ύλη.
Τα παιδιά τους χειροκροτούν και τους χαιρετούν, ζουν μια σπάνια μέρα, τους επεξεργάζονται να δουν το διαφορετικό χρώμα του δέρματός τους, τα όμορφά τους ρούχα, τα καστανόξανθα μαλλιά, τα καινούρια τους ποδήλατα και τη χαρά που κουβαλούν από μακριά για να τους φέρουν.
Σαν ήρωες τους βλέπω να παίρνουν τη δόξα και το θαυμασμό κι εύχομαι να ήταν όλα τα όνειρα τόσο άδολα, τόσο διαυγή, εύχομαι να έπαιρναν τόση αγάπη και τόση δόξα στον κόσμο μας και στην καθημερινή ζωή, άνθρωποι που κοιτούν πέρα απ’ το οικονομικό όφελος, που οραματίζονται έναν κόσμο πιο δίκαιο και που με μόνο μέσο το πάθος και την ενέργεια που τους δίνει το σώμα και η ψυχή τους κινούν το σύμπαν για να τραβήξουν τα φώτα πάνω τους, με σκοπό να ωφεληθούν κάποιοι άλλοι!

Κείμενο της Σοφίας Καρφη

el Greek
X